Tadeusz Miciński

Miciński Tadeusz (1873—1918), wybitny pisarz i poeta, a przedewszystkiem mistyk o swoistem zabarwieniu religijnem. Poglądy swoje wyraził najdobitniej w dziełach „Nietota“ i „Ksiądz Faust“, określając w nich mistykę jako życie pogłębione i twórcze. Zagadnienie odwiecznego dualizmu zjawisk ducha ludzkiego, ujęte w mity Lucyfera i Chrystusa, w których Lucyfer przedstawia materię, a Chrystus uświęcenie duchem tej materji – określa Miciński w ten sposób, że Lucyfer „wywołał wiedzę jaźni i gasił ją w czeluściach żądzy, egoizmu, zwątpienia, zgonu i nicości; Chrystus w tem piekle mroków, użyźnionem magnetyzmem wysiłków, męki i tęsknoty, rzucał błękitny promień Królestwa Jasnowidzeń dla świętych obcowania“.

Ogień święty

Petro Danov.
Ogień święty
(Autoryzowany przekład Sto W. z esperanckiego miesięcznika “Frateca”.) Istnieje w świecie ogień święty, płonący płomieniem nieśmiertelności.  W tym ogniu świętym starodawni mędrcy zwykli widzieć wyższy przejaw  Boga. Czytaj dalej

Misterje wtajemniczenia.

ZYGMUNT SZUMSKI.
Misterje wtajemniczenia.
Wszyscy Nauczyciele, Mesjasze i Zbawcy ludzkości byli Wtajemniczeni w prawdę mądrości starożytnej o Bogu i o człowieku, o prawach przyrody, i wiedzieli, że nieśmiertelny duch Judzki jest echem Ducha powszechnego i jego odbiciem w Na turze. Rozwój moralny i umysłowy wtajemniczonego adepta teozofji (mądrości bożej), stawiał go ponad poziomem przeciętnych ludzi i wprowadzał do sfery duchów oczyszczonych przez miłość i harmonię z prawami przyrody, które są objawieniem woli Boga. Czytaj dalej

Anatomia Duszy czyli Wewnętrznych Sił Człowieka

Słowo wstępne.
Z okazji mającego odbyć się Kongresu Psycho-fizycznego w Warszawie postanowiłem wydać drukiem niniejszą broszurkę, .’celem uczczenia tej uroczystej chwili. Broszurka jest w streszczającej formie podarta; i wyraża wiele nowych myśli z zagadnień duszy człowieka w kierunku oparcia tej nauki na nowych realych podstawach. Czytaj dalej

Rozdział II – Zjawiska spirytystyczne

II. Zjawiska spirytystyczne.

Spirytyści i ich przeciwnicy patrzą wzajemną siebie ze zdumieniem, jakie zwykle wywołują rzeczy niepojęte. „Jak można przeczyć tak namacalnym faktom?”  mówią pierwsi. „Jak można wierzyć w takie niedorzeczności?” – myślą drudzy. To ostre przeciwieństwo wytworzyło się wskutek obustronnych przewinień. Zwolennicy nie Czytaj dalej

Misterye

III. Misterye.
Obok wyroczni i snu świątynnego stawia starożytność filologów i historyków kultury wobec jeszcze jednego i to najtrudniejszego z nich zagadnienia t.j. misteryów. Tłómaczenia racyonalistycznego próbowano niejednokrotnie, wszelako najwybitniejsi badacze tego zjawiska stwierdzają zgodnie, że brak nam tu odpowiedniego terminu. Czytaj dalej