Adept i Kobieta Wtajemniczona

 ADEPT I KOBIETA WTAJEMNICZONA
MIŁOŚĆ I MAŁŻEŃSTWO

Inicjacji inteligiencji musiała towarzyszyć nierów nie trudniejsza inicjacja woli. Chodziło bowiem o wszczepienie tych Prawd w samą głąb istoty ucznia, ażeby życiem całem wczyn je wprowadzał. Dla osiągnięcia tego ideału, należy, wedle  słów Pitagorasa, trzy doskonałości posiąść: umysłem – prawdę; duszą – cnotę; ciałem – czystość. Czytaj dalej

Świątynia Delfijska

Delfy były świętem świętych Grecji. Tutaj to Pitja wyroki swe głosiła, tutaj zbierał się trybunał amfiktjoński, a różnorodne drobne ludy Grecji naokół świątyni wynosiły swe kaplice, zawierające skarby świętych darów. Tutaj orszaki mężczyzn, niewiast i dzieci przybywały z dala, aby uczcić Władcę świata. Czytaj dalej

Co to jest Teozofja?

Jedną z najcenniejszych zalet Teozofji jest to, że światło, jakim ona nas otacza, rozprasza wielką ilość męczących nas zagadnień i wątpliwości, usuwa mnóstwo napotykanych trudności, wyjaśnia przyczynę pozornych niesprawiedliwości życiowych,  jednem słowem stwarza porządek tam, gdzieśmy dotąd widzieli jeno chaos i zamęt. Czytaj dalej

Różokrzyż – epoka II

Okres ten w dziejach Różokrzyźowców rozpoczyna Jan Walentyn Andreae, ur. 1586 w Herrenbergu, zmarły 1654 w Stuttgardzie. Po ukończeniu studiów teologicznych w Tiibingen, zwiedził jako wychowawca młodych szlachciców Niemcy, Italię i Francję, następnie w r. 1614 został diakonem w YaUntigen, 1620 superintendentem w Kahr, 1639 kaznodzieją nadwornym w Stuttgardzie, wreszcie 1650 opatem w Adelbergu. Czytaj dalej

Różokrzyż epoka I

O Różokrzyżowcach z przed r. 1610 nie wiemy zbyt wiele. Pamiętać należy, że byli oni organizacją tajemną. Swoją ciemną – profanów celowo oma­miającą  symboliką, chronili się znakomicie nie tylko przed ciekawością nie­powołanych, lecz również przed inkwizycją i stosem. A najbardziej już pogrą­żone w mroku jest samo pochodzenie Zakonu. Przeważnie nawet członkowie Bractwa nic znali prawdziwej jego kolebki i snuli na ten temat najfantastycz­niejsze domysły. Czytaj dalej