Lata 1870–1871, tak nieszczęsne dla Francji pod wieloma względami – odebrały jej dwie prowincje i obciążyły budżet ogromnymi kosztami – pozostawią także lukę w dziedzinie nauki, a przynajmniej wyraźny okres stagnacji. Zgodnie z naszą wiedzą o świecie magnetycznym paryskim i po wizycie u głównych księgarzy, stwierdzamy z żalem całkowity brak jakiejkolwiek publikacji naszych wielkich mistrzów […]

Przypominamy, że w grudniowym numerze zapytaliśmy magnetyzera, który ogłaszał się pod tym tytułem, co miał na myśli przez to rozróżnienie.Otrzymaliśmy odpowiedź od pana Edoux, który próbuje nam wyjaśnić te dwa systemy; publikujemy ją tak, jak do nas dotarła, bez dodawania ani odejmowania choćby joty. Ten pan wznosi się z rozmachem w obłoki, dużo wyżej niż […]

Zainspirowany przez listy odmagnetyczne opublikowane w Allgemeine Zeitung, korespondent Morgenblattu (nr z 26 września) przekazuje następującą wiadomość o znanej mu kobiecie, posiadającej niezwykłą zdolność tzw. przewidującego widzenia pożarów – chodzi o osobę, która ma właściwość postrzegania na odległość trwających gdzieś pożarów. Ta zdolność należy do kategorii tzw. drugiego wzroku (Zweitergesicht) – zjawiska, które rzeczywiście istnieje […]

Nowa księga o magii Dr Joseph Ennemoser opracował na nowo swoją Historię magnetyzmu zwierzęcego (Lipsk, Brockhaus 1844), której pierwszy tom zawiera Historię magii — wydaną również osobno pod osobnym tytułem. Spis treści obejmuje:Wstęp.Część I: O magii i jej częściach w ogólności. Dział 1: Wizje Dział 2: Sny Dział 3: Wróżbiarstwo Dział 4: Teoretyczne poglądy na […]

Głównym punktem sporu między zwolennikami i przeciwnikami magnetyzmu jest to, że ci drudzy uznają w naturze jedynie prawdy postrzegalne zmysłowo lub materialne, podczas gdy ci pierwsi twierdzą, że to, co najbardziej prawdziwe, nie zawsze jest tym, co można dostrzec zmysłami, i że mogą istnieć inne środki prowadzące do prawdy. Jedni poszukują zasady siły, która łączy […]

Puysegur, jeden z uczniów Mesmera, umieszczał swoich chorych w ogrodzie pod drzewem magnetyzowanem. Niektórzy z tych chorych wpadali w somnambulizm bez żadnych zabiegów usypiających ze strony Puysegur‘a; nazywano ich wówczas „lekarzami”, gdyż w swym śnie rozpoznawali cierpienia innych chorych i podawali na nie środki lecznicze. Tyle mówią dawne kroniki magnetyzmu. Później różni magnetyzerowie obserwowali to […]