Naturalna jasnowidoczność (drugi wzrok) Jeśli zjawiska, które przedstawia magnetyzm, są ogólnie odrzucane przez uczonych – a raczej przez tych, którzy uważają się za uczonych – to przynajmniej nie istnieje ani jeden fizjolog, który nie byłby zmuszony uznać istnienia zjawiska naturalnego drugiego wzroku; zdolności, która niewątpliwie wynika z silnego pobudzenia układu nerwowego, a która stanowi u […]

Przypominamy, że w grudniowym numerze zapytaliśmy magnetyzera, który ogłaszał się pod tym tytułem, co miał na myśli przez to rozróżnienie.Otrzymaliśmy odpowiedź od pana Edoux, który próbuje nam wyjaśnić te dwa systemy; publikujemy ją tak, jak do nas dotarła, bez dodawania ani odejmowania choćby joty. Ten pan wznosi się z rozmachem w obłoki, dużo wyżej niż […]

pełen tytuł: Kilka uwag wstępnych do spójnej nauki o naszym duchu opiekuńczym Nauka o naszym duchu opiekuńczym – czyż nie powinna zasługiwać na najżywsze zainteresowanie każdego człowieka? Temat ten bynajmniej nie jest nowy: całe starożytne światy miały o nim wiedzę; zaginął on dopiero w naszym pokoleniu, pogrążonym albo w prymitywnym materializmie, albo w błędnie rozumianym […]

Wiedza ludzka na przestrzeni tysiącleci, zwłaszcza w czasach nowożytnych, stała się niezmiernie obszerna i płodna. Człowiek wydźwignął się z pierwotnego stanu surowości; Niemiec nie żyje już jak jego przodkowie w lasach, znając jedynie polowanie i wojnę. Dzięki sztuce drukarskiej duch ludzki, a poprzez kolej żelazną nawet ciało, zyskały skrzydła. Człowiek nieustannie kroczy naprzód ścieżką człowieczeństwa […]

Kilka wskazówek dotyczących spójnej nauki o naszym duchowym opiekunie Czy nauka o naszym duchu opiekuńczym nie zasługuje na to, by wzbudzać najżywsze zainteresowanie każdego człowieka? Temat ten wcale nie jest nowy: cała starożytność go znała. Tylko w naszym pokoleniu – pogrążonym w grubym materializmie, błędnie ukierunkowanym spirytualizmie lub w samodzielnie skonstruowanym chrześcijaństwie – uległ on […]

Coś o „zwiastunach” nadzwyczajnych lub „osobliwych” wydarzeń w życiu ludzkim Trudno byłoby znaleźć wśród starszych, bardziej szczegółowych historyków i kronikarzy – nie wyłączając nawet uznanych klasyków starożytnej Grecji i Rzymu – kogokolwiek, kto aż do mniej więcej połowy ubiegłego wieku, przy opisywaniu ważnych wydarzeń historycznych, nie wspominałby tu i ówdzie również o towarzyszących im znakach […]

Nowa księga o magii Dr Joseph Ennemoser opracował na nowo swoją Historię magnetyzmu zwierzęcego (Lipsk, Brockhaus 1844), której pierwszy tom zawiera Historię magii — wydaną również osobno pod osobnym tytułem. Spis treści obejmuje:Wstęp.Część I: O magii i jej częściach w ogólności. Dział 1: Wizje Dział 2: Sny Dział 3: Wróżbiarstwo Dział 4: Teoretyczne poglądy na […]

Johann Battista Manso, neapolitański szlachcic, współczesny i przyjaciel Torquato Tassa, w swojej biografii Tassa, którą wydał, opowiada między innymi następującą historię: Tasso, na krótko przed swoją śmiercią, opuścił Neapol i udał się do Mansa, który posiadał znaczną posiadłość w małym miasteczku Bisaccio. Spędzili tam wspólnie jesień, oddając się polowaniom i innym rozrywkom, a także prowadząc […]

PODSTAWY TAROTA LEKCJA OSIEMNASTA RYDWAN Tytuł tej Karty jest bezpośrednio związany z liczbą 7, ponieważ pitagorejczycy – których doktryna była znana twórcom Tarota – nazywali siódemkę „pojazdem życia człowieka”. Symbolika Karty 7 jest wyraźnie adaptacją pitagorejskiego opisu Ducha jako jeźdźca w rydwanie osobowości. Platon podaje to jako pitagorejski symbol, ale Pitagoras prawdopodobnie nauczył się go […]

Szlachetna jasnowidząca z Prevorst ma starsze i młodsze siostry, na które chciałbym zwrócić uwagę czytelników, uważając to za swoją przyjemność. Należą one do najbardziej wybitnych osobistości. Otóż pan dr Heinrich Werner obdarzył publiczność książką pod tytułem: „Die Schutzgeister oder merkwürdige Blicke zweier Seherinnen in die Geisterwelt, nebst der wunderbaren Heilung einer zehn Jahre stumm Gewesenen […]

KTO WIĘC GONI ZA CIENIEM? Uczeni, opierając się na pewnych względnie prawdziwych prawach, by ogłaszać je jako wiedzę absolutną, wierzą w więcej, niż mogą udowodnić – a zatem gonią za cieniem. Magnetyści natomiast, działając w imię absolutnej zasady, lecz zatrzymując się na kilku cząstkowych skutkach, mogą więcej, niż wierzą, więc lękają się światła. Ja ani […]

Głównym punktem sporu między zwolennikami i przeciwnikami magnetyzmu jest to, że ci drudzy uznają w naturze jedynie prawdy postrzegalne zmysłowo lub materialne, podczas gdy ci pierwsi twierdzą, że to, co najbardziej prawdziwe, nie zawsze jest tym, co można dostrzec zmysłami, i że mogą istnieć inne środki prowadzące do prawdy. Jedni poszukują zasady siły, która łączy […]

OSTATNIE WEZWANIE DO LUDZI INTELIGENTNYCH Czy pamiętacie, z jaką szybkością rozprzestrzeniły się w Ameryce, Niemczech, Francji i wszędzie indziej zjawiska związane z wirującymi stołami oraz jak wielki wpływ zaczęły wywierać na umysły spragnione cudowności, mimo braku jakiegokolwiek naukowego wyjaśnienia? Gdy nauka oficjalna zaciekle zaprzeczała tym zjawiskom, a przesąd przyjmował je z entuzjazmem, ludzie dobrej woli, […]

Jeśli sprowadzimy postać Cesarzowej z Tarota (Arkan III) do surowego ideogramu, jej kształt odwzorowuje odwrócony symbol Merkurego (☿). Otóż Merkury (☿) jest postrzegany jako eteryczny czynnik, płyn, który przenika wszystkie rzeczy, aby karmić i podtrzymywać wszędzie ogień życia. Jego znak (♂) odnosi się do tego samego uniwersalnego czynnika ożywiającego, jednak nie w fazie przenikania ciał, […]

Zdaje mi się, jakby to było wczoraj, a przecież działo się to na początku roku 1788. Byliśmy na kolacji u jednego z naszych kolegów z Akademii – arystokraty i człowieka wielkiego ducha. Towarzystwo było liczne i różnorodne: ludzie dworu, ludzie pióra, akademicy itp. Jak zawsze, ucztowano wystawnie. Przy deserze wina z Malwazji i z Konstancji […]

Przywołanie Diogenesa przywiodło na myśl nazwisko Chaudruca Duclosa, więc warto przypomnieć tę niezwykłą postać współczesną, która w pewnym sensie przypominała Diogenesa. Adrien, medium-widzący, który nigdy go nie spotkał, wykonał jego portret, który został uznany za wierny przez osoby obecne, które znały Chaudruca Duclosa. Miał wydłużoną twarz, zapadnięte policzki, wypukłe i pomarszczone czoło. Nos nieco długi […]

M.H.Florkowa. Bardzo często spotyka się ludzi nawet kulturalnych, u których słowo „astrologia” wywołuje odruchy sprzeciwu i lekceważenia. Nie wiedzą wprawdzie, na czym polega ta wiedza, ale to nie przeszkadza im wydawać sądów surowych i pełnych potępienia. Są wreszcie ludzie, których astrologia pociąga ku sobie,ale czynnikiem hamującym jest obawa konfliktu z sumieniem, bo „wpływ gwiazd neguje […]